Δευτέρα 25 Απριλίου 2016

~Το άρωμά σου~

Που πάει η αγάπη όταν τελειώνει;
Λες να υπάρχει ένας κήπος ανθισμένος, 
γεμάτος με όσες αγάπες πήρε ο χρόνος;
Με τις αγκαλιές που άδειασαν και τα αρώματα που χάθηκαν στον αέρα;
Θα΄θελα να΄χω τη σιγουριά. 
Πως κάπως, κάποτε θα την ξανασυναντήσω εκείνη την αγάπη.
"Κάπου πρέπει να υπάρχουν όλα αυτά. 
Αποκλείεται να χάθηκαν. 
Αποκλείεται σου λέω!"
Η μυρωδιά σου κάπου υπάρχει. 
Ακόμα τη θυμάμαι και τη νοσταλγώ.
Σαν τα τραγούδια που ακούς ένα βράδυ κι από τη χαρά σου θες να γεμίσεις τον ουρανό μπαλόνια!

Ναι! Γι΄αυτή τη μυρωδιά σου λέω. 
Που κουβαλάει την άνοιξη μέσα στις εποχές.

Πες μου πως υπάρχει ακόμα. Έστω και κρυμμένη. Θα την ξαναβρώ.

 Bedroom sessions | Φλωρεντία

Πέμπτη 7 Απριλίου 2016

~Της Δευτέρας~

Την έμαθα αυτή τη νύχτα. Κάθε φορά διαφορετική, μα κάθε φορά η ίδια αγάπη. Τραγούδια, φίλοι, μπύρες κι αγκαλιές.
Για εκείνα που έχει αυτή η νύχτα, ψάχνουν άλλοι μια ζωή ολόκληρη.
Έχει παρέες που τραγουδούν δυνατά κι άλλες φορές αφήνουν τη σιωπή τους δώρο. Δώρο σε αυτή τη μία, που ξέρει να χρωματίζει τις Δευτέρες. Σε εκείνη που τραγουδά κάτω από φώτα πολύχρωμα και χάνεται μέσα στον καπνό. Που επιστρέφει πάντα στη σκηνή για δυο τραγούδια ακόμα και κοιτάει στα ματιά. Είλικρινά κι αληθινά. Και δεν κρύβεται. Αφήνει τον εαυτό της εκεί. Ελεύθερο. Κι αν θες τον ακουμπάς, παίρνεις λίγη νεραϊδόσκονη για το γυρισμό και φωτίζεις τους δρόμους.

Η πόλη ξαναζεί. Κι οι άνθρωποι μπλέκουν τα δάχτυλά τους κι αγαπούν.
Τι ομορφιές αυτή η νύχτα...