Δευτέρα 14 Μαρτίου 2016

~Αχ, αυτή η νύχτα.~

Θα΄θελα να μείνω ακόμα λίγο. Κάτω από αυτό το φως που μοιάζει με φεγγάρι. Μέσα σε εκείνη την αγκαλιά που ξαναγεννήθηκα. Στα χέρια που με άγγιξαν απαλά. Εκείνο το βράδυ με τα αστέρια. Με την άμμο να μπλέκεται στα πόδια.
"Ακούς τη θάλασσα; Εγώ την ακούω ακόμα."
Εκείνο τον ήχο, τον μαγικό. Που μαζί παίρνει όσα αφήσαμε λίγο πιο έξω από το "εγώ" μας. Και τους δείχνει τον κόσμο. Τον αλλιώτικο. Εκείνον που φοβήθηκες να δεις και τράβηξες κι εμένα στη στεριά σου. Στη σιγουριά.
"Δε φταις εσύ."
Να μείνω λίγο ακόμα. Ξαπλωμένη σε μια άκρη. Να σε χαζεύω να πετάς βότσαλα στη θάλασσα και να ψάχνεις για κοχύλια.

Γύρνα με πίσω σε αυτή τη νύχτα κι άφησέ με. Εκείνη τη δεύτερη φορά δε θα σκέφτομαι πολύ. Σου το υπόσχομαι.

Άπλωσέ μου το χέρι σου. Δε θα σε πονέσω. Αλήθεια.

Σε αυτή τη νύχτα. Άλλη μια φορά. Σε παρακαλώ.

Bedroom sessions | Φλωρεντία

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016

~Της νεράιδας~

Ανοίγω διστακτικά την πόρτα. Βγαίνω έξω. Τα μαλλιά μου ανακατεύονται. Φταίει ο αέρας και το αντίθετό μου βήμα. 
Φτάνω σε εκείνο το στενό δρομάκι που το διασχίζω μόνο με τις βροχές. Το ίδιο είναι ακόμα. Κρυμμένο μέσα στα δέντρα να περιμένει κάποιον να περάσει. Αφήνω το χέρι μου ελεύθερο κι εκείνο σα να ήταν φυλακισμένο εδώ και καιρό, ακουμπά κάθε λουλούδι στο πέρασμά μου. 
Δεν ακούγονται ούτε φωνές, ούτε γέλια, ούτε αυτοκίνητα. Μόνο τα βήματά μου στο χώμα.
Άνοιξη. Μέσα κι έξω. Για μια στιγμή. Για δυο λεπτά. Για όσο αντέξω. 
Δε μ΄ακούει κανείς. Τραγουδάω δυνατά. Αυτά που δεν βρήκα δύναμη να πω. Αυτά που φοβήθηκα.
Δάκρυα. 
"Δε γαμιέται. Φεύγω."
"Μείνε, βρέχει και την άνοιξη." 
Ανάσα. Κλειστά μάτια. Ελευθερία.


Bedroom sessions | Φλωρεντία