Θα΄θελα να μείνω ακόμα λίγο. Κάτω από αυτό το φως που μοιάζει με φεγγάρι. Μέσα σε εκείνη την αγκαλιά που ξαναγεννήθηκα. Στα χέρια που με άγγιξαν απαλά. Εκείνο το βράδυ με τα αστέρια. Με την άμμο να μπλέκεται στα πόδια.
Γύρνα με πίσω σε αυτή τη νύχτα κι άφησέ με. Εκείνη τη δεύτερη φορά δε θα σκέφτομαι πολύ. Σου το υπόσχομαι.
Άπλωσέ μου το χέρι σου. Δε θα σε πονέσω. Αλήθεια.
Σε αυτή τη νύχτα. Άλλη μια φορά. Σε παρακαλώ.
"Ακούς τη θάλασσα; Εγώ την ακούω ακόμα."Εκείνο τον ήχο, τον μαγικό. Που μαζί παίρνει όσα αφήσαμε λίγο πιο έξω από το "εγώ" μας. Και τους δείχνει τον κόσμο. Τον αλλιώτικο. Εκείνον που φοβήθηκες να δεις και τράβηξες κι εμένα στη στεριά σου. Στη σιγουριά.
"Δε φταις εσύ."Να μείνω λίγο ακόμα. Ξαπλωμένη σε μια άκρη. Να σε χαζεύω να πετάς βότσαλα στη θάλασσα και να ψάχνεις για κοχύλια.
Γύρνα με πίσω σε αυτή τη νύχτα κι άφησέ με. Εκείνη τη δεύτερη φορά δε θα σκέφτομαι πολύ. Σου το υπόσχομαι.
Άπλωσέ μου το χέρι σου. Δε θα σε πονέσω. Αλήθεια.
Σε αυτή τη νύχτα. Άλλη μια φορά. Σε παρακαλώ.