Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016

~Της νεράιδας~

Ανοίγω διστακτικά την πόρτα. Βγαίνω έξω. Τα μαλλιά μου ανακατεύονται. Φταίει ο αέρας και το αντίθετό μου βήμα. 
Φτάνω σε εκείνο το στενό δρομάκι που το διασχίζω μόνο με τις βροχές. Το ίδιο είναι ακόμα. Κρυμμένο μέσα στα δέντρα να περιμένει κάποιον να περάσει. Αφήνω το χέρι μου ελεύθερο κι εκείνο σα να ήταν φυλακισμένο εδώ και καιρό, ακουμπά κάθε λουλούδι στο πέρασμά μου. 
Δεν ακούγονται ούτε φωνές, ούτε γέλια, ούτε αυτοκίνητα. Μόνο τα βήματά μου στο χώμα.
Άνοιξη. Μέσα κι έξω. Για μια στιγμή. Για δυο λεπτά. Για όσο αντέξω. 
Δε μ΄ακούει κανείς. Τραγουδάω δυνατά. Αυτά που δεν βρήκα δύναμη να πω. Αυτά που φοβήθηκα.
Δάκρυα. 
"Δε γαμιέται. Φεύγω."
"Μείνε, βρέχει και την άνοιξη." 
Ανάσα. Κλειστά μάτια. Ελευθερία.


Bedroom sessions | Φλωρεντία 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου